Home

تو مرا برای همین قبرستان می‌خواستی

برای ِ همین گور ِ زیبایی که تویش خوابیده‌ام

که دورش گلهای ِ زیبای ِ مردنم را چیده‌ام

برای ِ اینجا که  دلبازترین قفس ِ سردم است

 برای آرامگاهی که به مردنم هم تویش  نمی‌ارزد

برای همین چیزهایی که به هیچ چیز نمی‌ارزد

همین‌هایی که در لحظه‌های کوچک خرج می‌شود

و وقتی که باید ، هیچ کدام نیستد

چیزهایی  که برای دیدن حقارت‌شان

آنقدر باید گردنم را خم کنم

تا بشکند

.

.

ببخش عزیز ِ دل

گردنم بیش از این نمی‌چرخد

بیشتر از این مرده‌ام

بیشتر از این باتلاق از گردنم هم بالا می‌زند

و تنها چیزی که می‌ماند تملقِ  شغال‌ها و کلاغ ‌های دورم است

اینجا مردن 
به رد شدنش هم
نمی‌ارزد .